Homeسبزه نوروز: سنت زيبای سبز کردن يا مراسم هدر دادن غلات؟!

   

تاروت

کريستال ها

 اورا

دائودچينگ

پراناياما

چاکراها

هارا

مودراها

مراقبه های ساده

مقاله های مختلف

دوره های مختلف

 

هريک از فصلهای سال در نگرش کهن شرقی بيانگر يکی از عناصر سازنده محيط ماست. تابستان بيانگر عنصر آتش است، پاييز نشانه قدرت فلز، زمستان بيانگر قدرت آب و بهار نشاندهنده غلبه چوب در طبيعت است.

 

از بين عناصر سازنده محيط، چوب تنها عنصری است که زندگی و حيات دارد. چوب بيانگر رشد، توليد، تولد، تغيير، انعطاف‌پذيری و تغيير و تبديل پيدا کردن است. سبز که به عنوان رنگ چوب شناخته می‌شود، حس شفابخشی، آرامش و خرمی را به محيط زندگی ما هديه می‌کند.

 

با فرا رسيدن نوروز و برای استقبال از بهار، سفره هفت سين در خانه‌های ما قرار می‌گيرد. در اين سنت عناصر مختلفی که در بالا نام برده شد به دور هم جمع می‌شوند به گونه‌ای که عمده آنها را چوب تشکيل می‌دهد (سرکه، سمنو، سير، سيب و سبزه). فراوانی عنصر چوب نسبت به باقی عناصر هفت سين، دعوت کردن از خواص اين عنصر برای شروع سال نو است. به همين صورت در اواخر اسفندماه روزی به عنوان روز درختکاری در نظر گرفته شده است. با نزديک شدن سال نو بازار خريد گلهای باغچه‌ای مثل بنفشه، اطلسی و سنبل رونق فراوانی پيدا می‌کند.

 

اما ظاهراً فلسفه اصلی قرار دادن سبزه به فراموشی سپرده شده است. بسياری از مردم با درست کردن سبزه‌های بزرگ و متعدد فقط مقدار فراوانی غلات را به هدر می‌دهند. بدتر از ضايعات خانگی، مغازه‌های سبزی فروشی و سوپر مارکت‌ها هستند که ظرفهای متعدد سبزه را در مقابل فروشگاه خود انبار می‌کنند و چند روز بعد از اينکه مشتری به سراغشان نيامد سبزه‌های بدبخت را در جوی آب يا سطل زباله خالی می‌کنند. حتی مردم هم در روز سيزدهم نوروز که روز آشتی با طبيعت است، منظره زشتی از سبزه‌های رها شده در کوچه‌ها و خيابانها بوجود می‌آورند. اگر هر خانواده فقط يک کيلو غلات يا حبوبات را برای درست کردن سبزه حرام کند جمع کل آن در کشور رغم قابل توجهی را در بر می‌گيرد. در واقع آغاز سال نو به جای اينکه با رشد و توليد همراه باشد با اسراف و نفله کردن شروع شده است. در اينجا فقط چند توصيه آورده می‌شود قدری به آنها فکر کنيد:

  •  سبزه‌ای که درست می‌کنيد لازم نيست خيلی بزرگ باشد. قرار دادن سبزه در هفت سين يک کار سمبوليک است.

  •  باورکنيد بخت بعضی‌ها با گره زدن چنارهای کنار خيابان هم باز نمی‌شود چه برسد به گره زدن نيم کيلو عدس!

  • اگر واقعاً ميل به سبز کردن، رشد دادن و توليد داريد، چرا به جای حرام کردن غلات چندتا درخت نمی‌کاريد؟ کجا؟  چه موقع؟ خوب گوش کنيد به اين موارد:

  •  جلوی خانه‌تان، داخل کوچه،

  •  روی تپه خالی مقابل،

  • کنار اتوبانی که هرروز از آن عبور می‌کنيد و شهرداری برای بهتر شدن عبور و مرور خودروهای قشنگ شما درختهای چندين ساله آن را قلع و قمع کرده

  • وقتی خدای نکرده برای گردش در روز سيزدهم سال به خارج از شهر می‌رويد و کلی شاخه تازه رشد کرده را می‌کَنيد يا برای درست کردن کباب از طبيعت قرض می‌گيريد

  • توی حياط خانه به جای همان درخت قديمی که چندين سال است خشک شده و برای شما فرقی ندارد که به جای آن يک ماشين ديگر بتوان در حياط پارک کرد

  •  داخل پارک روبروی خانه، به جای درختی که پارسال شهرداری توی پياده‌رو کاشت و بچه‌های کوچه آن را جويدند،

  • داخل کارخانه قشنگتان که تا بخواهيد زمين بلااستفاده دارد

  •  در حياط بدترکيب مدرسه‌ای که معلم يا مدير آن هستيد ......... اينها فقط چند تا سرنخ بود.

  •  يادتان باشد وقتی چيزی مثل گياهان سبز در اطراف شما رشد می‌کنند، زندگی شما نيز شروع به سبز شدن و بالندگی می‌کند. در مقابل آنچه که سالها از طبيعت دريافت کرديد، چه چيزی به آن پس داديد؟ فاضلاب، قوطی پلاستيکی، بطری نوشابه، زباله، کاغذ باطله......يکبار هم که شده شما چيزی به محيط اطرافتان هديه کنيد. چه اشکالی دارد ده سال بعد از ديدن درختی که سبز کرديد لذت ببريد؟

  • اگر خدای نکرده دست به چنين کاری زديد و درختی کاشتيد خوب است تا فرزندانتان را هم با خودتان همراه کنيد. اجازه ديد تا آنها هم ساختن را ياد بگيرند.

اميد است سال نو را به جای هدر دادن موهبت‌های طبيعت با سبز کردن واقعی آغاز کنيم. سال خوبی داشته باشيد.

مطالب مربوط

 

فنگ شويی

يک مقاله ديگر

 

صفحه اصلی

 

Home